Grat, Félix (Hg.) / Clémencet, Suzanne / Levillain, Léon / Vielliard, Jeanne (Bearb.), Annales de Saint-Bertin (Paris 1964)
Transcription of pp. 60-63, 169, 172-173, 230-234
Transcription
Editorial Preface to the Transcription
Die Transkription gibt den Obertext der Ausgabe von Grat 1964 wieder; im Apparat vermerkte Varianten sind nicht berücksichtigt.
Interpunktion
Die Interpunktionszeichen erfüllen hier nicht, wie in den Transkriptionen der handschriftlichen Überlieferung, die Funktion von Platzhaltern, sondern entsprechen den tatsächlich im Druck verwendeten Zeichen (moderne Interpunktion).
[p. 60]
[1]
[BK 205 Abschnitt A c. 1]
Vt omnium preteritorum malorum et contrarietatum et
supplantationum ac malarum machinationum seu nocimentorum in inuicem
actorum abolitio ita inter nos fiat et a nostris cordibus penitus
auellatur cum omni malitia et rancore, ut nec in memoriam ad
retributionem mali uel contrarietatis uel inproperii de cetero
exinde quiddam fiat·
[BK 205 Abschnitt A c. 2]
Vt tanta inter nos Domino cooperante uerae caritatis
benignitas abhinc semper maneat, de corde puro et conscientia
bona et fide non ficta, sine dolo et simulatione, ut nemo suo
pari suum regnum aut suos fideles, uel quod ad [p. 61] salutem
et prosperitatem ac honorem regium pertinet, discupiat
aut forsconsiliet, aut per occultos susurrones libenter composita
mendatia seu detractiones acceptet·
[BK 205 Abschnitt A c. 3]
Vt unusquisque fideliter suum parem, ubicumque necessitas illi
fuerit et ipse potuerit, aut per se aut per filium aut per fideles suos
et consilio et auxilio adiuuet, ut regnum, fideles, prosperitatem
atque honorem regium debite ualeat obtinere, et ueraciter unusquisque
erga alterum certatim demonstret quia in fratris sui
aduersitate, si euenerit, fraterno modo contristatur et in
prosperitate illius laetatur· Et talem fidem, sicut inter nos
modo abhinc in ante conseruaturos confirmatum habemus, sic unusquisque
infantibus fratris sui, si obierit, ille qui superfuerit
conseruabit·
[BK 205 Abschnitt A c. 4]
Et quia per uagos et inreuerentes homines pax et tranquillitas regni
perturbari solet, uolumus ut ad quemcumque nostrum talis
uenerit et de his quae egit rationem et iustitiam subterfugere uelit,
nemo ex nobis illum ad aliud recipiat uel retineat, nisi ut ad rectam
rationem et debitam emendationem perducatur; et si rationem
rectam subterfugerit, omnes in commune, in cuius regnum uenerit,
illum persequamur, donec aut ad rationem perducatur aut de regno
deleatur·
[BK 205 Abschnitt A c. 5]
Similiter et de eo agendum est, qui pro aliquo capitali et
publico crimine a quolibet episcopo corripitur uel excommunicatur,
aut, ante excommunicationem crimen faciens, regnum et regis
regimen mutat, ne debitam poenitentiam suscipiat aut susceptam
legitime peragat; interdum etiam incestam propinquam suam aut
sanctimonialem, uel raptam siue adulteram, quam illic ei non licebat
habere, fugiens secum duxit: hic talis, cum episcopus ad cuius
curam pertinebit nobis notum fecerit, diligenter perquiratur, ne
morandi uel latendi locum in regno alicuius nostrum [p. 62] inueniat et Dei
ac nostros fideles suo morbo inficiat, sed a nobis uel per ministros
rei publicae constringatur et, ut simul cum diabolica praeda, quam
secum duxit, ad episcopum suum redeat et de quocumque crimine
publico debitam poenitentiam suscipiat aut susceptam legitime peragat,
compellatur·
[BK 205 Abschnitt A c. 6]
Vt nostri fideles unusquisque in suo ordine et statu ueraciter sint de
nobis securi, quia nullum abhinc inante contra legem et iustitiam,
uel auctoritatem ac iustam rationem aut damnabimus aut
dehonorabimus aut obprimemus uel indebitis machinationibus affligemus,
et illorum, scilicet ueraciter nobis fidelium, communi consilio,
secundum Dei uoluntatem et commune saluamentum, ad restitutionem
sanctae Dei Ecclesiae et statum regni et ad honorem regium atque pacem
populi commissi nobis pertinenti assensum praebebimus in hoc ut illi non
solum non sint nobis contradicentes et resistentes ad ista
exsequenda, uerum etiam sic sint nobis fideles et oboedientes ac ueri
adiutores ac cooperatores uero consilio et sincero auxilio ad
ista peragenda quae praemisimus, sicut per rectum unusquisque in suo
ordine et statu suo principi et suo seniori esse debet·
[BK 205 Abschnitt A c. 7]
Vt sic simul coniuncti, et nos fratres ad inuicem et nos cum fidelibus
nostris et fideles nostri nobiscum, et omnes simul cum Deo, nos
reconiungamus et, ut nobis sit propitius, illi pro deuoto munere
offeramus ut unusquisque omnium nostrorum absque sua propria excusatione
aut iustificatione recognoscamus in quibus aut singillatim aut
communiter contra illius mandata et decreta suorum sanctorum
fecimus aut consensimus in ordine ecclesiastico et statu regni, et per
singula in medium illa producamus, et nemo nostrum suo aut amico aut
propinquo uel confederato, immo nec sibi saeculariter parcat,
ut spirita[p. 63]liter et salubriter parcere possit; quin,
sicut praemisimus in praecedenti capitulo, uero consilio et sincero
auxilio illa in commune certatim emendare totis uiribus procuremus
quanto citius rationabiliter poterimus·
[BK 205 Abschnitt A c. 8]
Et si aliquis ex subditis in quocumque ordine et statu de hac conuenientia
exierit aut se retraxerit uel huic communi decreto contradixerit, seniores
cum ueraciter fidelibus suis haec secundum Dei uoluntatem et legem
ac iustam rationem, uelit nolit ille qui diuino consilio et decreto
et huic conuenientiae resistens et contradicens fuerit,
exsequantur· Et si aliquis de senioribus de hac conuenientia
exierit aut se retraxerit uel huic communi decreto, quod absit, contradixerit,
cum plures seniorum nostrorum fideles et regnorum primores conuenerint in unum,
eorum qui hec obseruauerint seniorum consilio et episcoporum iuditio ac
communi consensu, qualiter de eo qui debite admonitus incorrigibilis
perseuerauerit agendum sit, fauente Domino decernemus·
[BK 205 Abschnitt A Epilog]
Et ut obnixius supradicta capitula a nobis auxiliante Domino inuiolabiliter
obseruentur, et nos illa obseruaturos certius credatis, manibus propriis
subter firmauimus·
[p. 169]
[12]
[BK 250 Abschnitt B]
Sic promitto ex
parte senioris mei illius quod senior meus ille rex fratri suo
illi regi talem portionem de regno Hlotharii regis consentit
habere qualem aut ipsi iustiorem et aequiorem aut communes
fideles eorum inter se inuenerint, nec eum in ipsa portione uel in
regno quod antea tenuit per aliquam fraudem uel subreptionem
decipiet aut forconsiliabit; si frater suus ille eandem
firmitatem et fidelitatem, quam ex parte senioris mei illi habeo
promissam, frater suus ille seniori meo ex sua parte
quamdiu uixerit inuiolabiliter seruauerit·
[p. 172]
[3]
[BK 251 Abschnitt A]
Coloniam,
Treueris, Vtrecht, Stratburg,
Basulam ,
abbatiam Suestre , Berch,
Niumonasterium, Castellum,
Indam,
Sancti Maximini, Ephterniacum,
Horream, Sancti Gangulfi,
Fauerniacum,
Polemniacum, Luxouium,
Luteram, Balmam,
Offonis uillam ,
Meienimonasterium, Sancti Deodati,
Bodonis monasterium, Stiuagium,
Romericimontem, Morbach,
Sancti Gregorii, Mauri monasterium,
Eboreshem, Honuua,
Masonis monasterium, Homburch,
Sancti Stapni Stratburch,
Erenstein, Sancti Vrsi in Salodoro,
Grandiuallem,
Altam petram,
Iustinnam, Vallem Clusae,
Castellum Carnones,
Heribodeshem,
abbatiam de Aquis, Hohenchirche,
Augustchirche,
comitatum Testrebant,
Batua, Hattuarias, [p. 173]
Masau subterior de ista parte,
item Masau superior quod de ista parte est, Liugas
quod de ista parte est,
districtum Aquense, districtum Trectis, in
Ripuarias
comitatus V, Megenensium, Bedagouua,
Nitachouua,
Sarachouua subterior, Blesitchouua,
Seline,
Albechouua, Suentisium, Calmontis,
Sarachouua superior, Odornense, quod
Bernardus habuit,
Solocense, Basiniacum,
Elischouue, Vuarasch,
Scudingum,
Emaus, Basalchouua,
in Elisatio comitatus II, de Frisia duas partes
de regno quod Hlotharius habuit·
Super istam diuisionem propter pacis et caritatis custodiam superaddimus istam
adiectionem: ciuitatem Mettis cum abbatia
Sancti Petri et Sancti Martini et
comitatu Moslensi, cum omnibus uillis in
eo consistentibus, tam dominicatis quam et uassallorum; de
Arduenna,
sicut flumen Vrta surgit inter Bislanc et
Tumbas ac decurrit in Mosam, et sicut recta
uia pergit in Bedensi, secundum quod communes nostri missi
rectius inuenerint, excepto quod de Condrusto est ad
partem orientis trans Vrtam, et abbatias
Prumiam et Stabolau cum omnibus uillis dominicatis
et uassallorum·
[BK 251 Abschnitt B]
Lugdunum, Vesontium, Viennam,
Tungris, Tullum, Viridunum,
Cameracum, Viuarias, Vceciam,
Montemfalconis, Sancti Michahelis,
Gillini monasterium, [p. 174]
Sanctae Mariae in Bisintiono, Sancti Martini in eodem
loco, Sancti Augentii, Sancti Marcelli,
Sancti Laurentii Leudensi,
Sennonem, abbatiam Niellam, Molburium,
Laubias, Sancti Gaugerici, Sancti Saluii,
Crispinno , Fossas, Marilias,
Hunulfcurt, Sancti Seruasii,
Maalinas, Ledi, Sunniacum,
Antonium, Condatum,
Merrebecchi,
Ticliuinni, Luttosa, Calmontis,
Sanctae Mariae in Deonant, Echa,
Andana, Vuasloi, Altum montem,
comitatum Texandrum, in Bracbanto comitatus IIIIor,
Cameracensem, Hainoum, Lomensem , in
Hasbanio comitatus IIIIor, Masau superior de
ista parte Mose, Masau subterior quod de ista parte est,
Liugas quod de ista parte est Mosae et pertinet ad
Veosatum, Scarponinse, Viridunense,
Dulmense, Arlon, Vuaurense
comitatus II,
Mosminse, Castricium, Condrust,
de Arduenna sicut flumen Vrta surgit inter
Bislanc et Tumbas ac decurrit ex hac
parte in Mosam et sicut recta uia ex hac parte occidentis pergit in
Bedensi secundum quod missi nostri rectius inuenerint,
Tullense,
aliud Odornense, quod Tetmarus habuit,
Barrense,
Portense, Salmoringum,
Lugdunense,
Viennense, Viuarias, Vcecium, de
Frisia tertiam partem·
[p. 230]
[19]
[BK 246 Prolog]
Sicut inter patrem meum Karolum et patrem uestrum
Hludouuicum regnum Hlotharii
diuisum fuit, uolumus ut ita consistat· Et si aliquis nostrorum fidelium de regno
paris sui ex hoc aliquid ursupatum habet, iussu nostro illud dimittat· De regno uero
quod Hludouuicus imperator Italiae
habuit, quia necdum ex illo aliqua diuisio facta est, quicumque modo illud tenet ita
teneat, donec Domino uolente iterum simul uenientes cum communibus
fidelibus nostris inueniamus et diffiniamus quid ex hoc melius
et iustius nobis uisum fuerit· De regno autem Italiae,
quia modo nulla ratio esse potest, omnes sciant quia partem nostram de illo regno et
requisiuimus et requirimus et Domino auxiliante requiremus·
[BK 246 c. 1]
Vt, quia firmitas
amicitiae et coniunctionis nostrae modo, quibusdam prepedientibus
causis, esse non potuit, usque ad illud placitum, quo simul ut
conueniamus statutum habemus, talis enim amicitia inter nos manebit Domino
auxiliante de corde puro et conscientia bona et fide non ficta ut
nemo suo pari uitam, regnum aut fideles suos uel aliquid quod ad salutem siue
prosperitatem ac honorem regni pertinet discupiat aut
forsconsiliet·
[BK 246 c. 2]
Vt si in cuiuscumque
nostrum regno pagani siue pseudochristiani insurrexerint, unusquisque [p. 232]
ueraciter suum parem, ubicumque necesse illi fuerit et ipse rationabiliter potuerit,
aut per semetipsum aut per suos fideles et consilio et auxilio, prout melius potuerit,
adiuuet·
[BK 246 c. 3]
Vt si ego uobis superstes
fuero, filium uestrum Hludouuicum adhuc paruulum et alios
filios uestros quos Dominus uobis donauerit, ut regnum paternum
hereditario iure quiete tenere possint, et consilio et auxilio, prout melius
potuero, adiuuabo· Si autem uos mihi superstes fueritis, filios meos
Hludouuicum et Karlomannum
et alios quos diuina pietas mihi donare uoluerit, ut regnum paternum quiete tenere
possint, similiter et consilio et auxilio prout melius potueritis,
ut adiuuetis rogo·
[BK 246 c. 4]
Vt si aliqui susurrones et
detractores et qui paci nostrae inuident et quietum regnum esse non
patiuntur, inter nos lites et contentiones atque discordias seminare uoluerint,
nullus nostrum hoc recipiat aut libenter acceptet, nisi forte hoc ad
rationem coram nobis utrisque et communibus fidelibus nostris perducere uoluerit·
Si uero hoc noluerit, cum nullo nostrum aliquam societatem habeat, sed omnes
illum sicut mendacem et falsarium et inter fratres uolentem seminare discordias
communiter a nobis abiciamus, ne de cetero quisque talia mendatia auribus
nostris inferre audeat·
[BK 246 c. 5]
Vt communiter, prout citius
potuerimus, missos nostros ad Karlomannum
et Karolum, gloriosos reges, dirigamus, qui eos
ad placitum quod VIII idus februarii statutum habemus inuitent et ut
nullatenus uenire differant obsecrent; et si secundum quod optamus
uenire uoluerint, communiter nos ad Dei uoluntatem et sanctae Ecclesiae saluationem
ac communem honorem nos[p. 233]trum ac profectum atque saluamentum totius
populi christiani nobis commissi Domino cooperante ita coniungamus
ut de cetero in eo qui unus est unum simus et unum uelimus, et id ipsum dicamus
secundum apostolum et faciamus omnes et non sint in nobis ulla scismata·
[BK 246 c. 6]
Si autem illi obsecratione nostra
uocati et inuitati aut missi eorum ad praefatum placitum uenire distulerint, nos,
secundum quod statutum habemus, illuc omnino uenire et nos secundum Dei uoluntatem
coniungere omnimodis non omittamus, nisi forte talis ineuitabilis
necessitas euenerit pro quo id fieri nullatenus possit· Et si hoc acciderit, ad tempus
quisque pari suo hoc rescire faciat, et propterea amicitia nostra nec minuatur nec
immutetur, donec Domino uolente congruo tempore perfecte confirmetur·
[BK 246 c. 7]
Vt res ecclesiarum, in cuiuscumque
regno caput fuerit, tam de episcopatibus quam de abbatiis, sine ulla
contradictione rectores ipsarum ecclesiarum illas possideant; et si aliquid ibi mali
factum a quoquam est, in cuiuscumque regno illae res consistunt, legaliter
exinde iustitiam reddere faciat·
[BK 246 c. 8]
Et quia per uagos et in tyrannica
consuetudine inreuerentes homines pax et quies regni perturbari solet, uolumus
ut ad quemcumque nostrum talis uenerit ut de his quae egit rationem et iustitiam
subterfugere possit, nemo ex nobis illum ad aliud recipiat uel
retineat, nisi ut ad rectam rationem et debitam emendationem perducatur·
Et si rationem rectam subterfugerit, omnes in commune in cuius regnum uenerit illum
persequamur, donec aut ad rationem perducatur aut de regno expellatur uel
deleatur· [p. 234]
[BK 246 c. 9]
Volumus ut hi qui merito
proprietatem illorum in regno nostro perdiderint ita
iudicentur sicuti temporibus antecessorum nostrorum inuentum
fuit; qui uero dicunt se iniuste proprietatem suam perdidisse, ueniant in nostram
praesentiam, et sicut iustum est, ita illis iudicetur et sua recipiant·
